Nâzım Hikmet’in babası Hikmet Bey’in 17 Mart 1932’de ölümünden sonra Abdülhak Hamid [Tarhan] Bey’den ve eşi Lüsiyen Hanım’dan ona gelen 21 Mart 1932 tarihli eski ve yeni Türkçe harflerle yazılmış taziye mektubu. Abdülhak Hamid, “bugünkü gazetede kafile-i matemin önünde giden resmini” görünce çok hüzünlendiğini belirtiyor.