4 Mart 1940 tarihli eski Türkçe harflerle yazılmış mektup. Nâzım Hikmet Çankırı Hapishanesi’nde. Piraye, aklı kocasından gelecek mektupta, postadaki gecikmeyi unutmaya, kendini oyalamaya çalışıyor. Her düşündüğünü hemen o anda, orada ona söyleyememek ağrına gidiyor, o da mektup yazıyor: “Böylece seninle konuşmuş gibi oluyorum. Hiçbir şey bana güç gelmiyor. Yalnız beni bıraksınlar seni göreyim, seninle konuşayım.”